Nerde o eski dostluklar, nerde o eski aşklar diyesim geliyor hep. Sonra dur diyorum ya sen kaç yaşındasın lan, hangi eskiden bahsediyorsun kendine gel diyor, susturuyorum bilinçaltımdan gelen çığlıkları. Bilinçaltım S.O.S veriyor galiba. Kendi çevrem için değil bu yardım talebi. Aslında benden sonra yetişen nesil, o şanssız nesil için bu. 90' lar tabiki. Bu kadar ilgisiz, duygusuz, hayatı boşlayan bir nesil görmedim ben. Nasıl becerebiliyorlar, nasıl bu durumun içine düştüler garip. Aslında nedenlerini farkedebiliyorum az da olsa ki bu yazıyı da bunun için yazıyorum zaten. 87' liyim ben 90 ve sonrası ile aramızda 3 yıl olmasına rağmen o 3 yıl 30 yıllık fark yaratmış gibi. O 3 yıl o kadar farkediyorki içinde olduğum için biliyorum, benim yaş grubumun büyük oranda 90 ve sonrası neslinin içine düştüğü duruma düşmemesinin tek nedenidir bence. Ben internetle 2004 yılında tanıştım tabi o zamanlar Adsl daha çok yeni. 56/k fax modemle bağlanıyoruz internete öyle, Facebooklar, Msnler, vs ağlarda yok. Sosyallik adına çok şey mevcut değil. Olsa bile ülkemizde popüler değildi. Ne olduysa o ağların yayılmasıyla başlayan asimetrik sosyallemeşme hareketleriyle başladı. Ayrıca bu internetin her eve girmesi, 90 ve sonrası neslin tamda kişiliklerinin temellerini attığı 13-15 yaşlarına denk geldi. Yani interneti getirdiği '' nimetler '' o kadar fazlaydı ki her şey kolay elde edilebilir, istenilmediğinde ise '' salla gitsin '' denebilir hale geldi. Garip bir nesil oldu bu internet ile büyüyen ve gelişen nesil. İnternet sosyallik adına birçok şans sunarken, asosyallik adına aslında görünmeyen bir çok davranışta kattı gençliğimize..Saçları bi ayrı, gözleri bi ayrı, giyinişleri bi ayrı oldu, değişen sadece beyinleri değil yani. Her şeyi sanal bir nesil galiba bu, dostlukları sevgileri, görünüşleri, aşkları... bizde o yaşlardaydık , aynı dönemleri geçirdik ama bu nesil sıyırmış. Merak ediyorum sonu nereye varacak..
