Kaçınılmaz Flashback'ler

Birgün,

- Beni resmen orospu yerine koydun.

- Hayır, ayrılmış olsak da seninle, ben asla aşık olduğum kadına bu sıfat kullanmam, kullanmadım da. Ama şunu da bilmeni isterim; Hayatımda hiçbir orospudan zarar gelmedi bana, senden geldiği kadar. Keşke sende bir orospu olsaydın da biz bunları yaşamasaydık.

Benim bir sevgilim vardı

Nasıl anlatsam seni. Hangi sıfatları kullansam. Ne sıfatı kullanabilirim ki, sıfatlarımı da aldın götürdün be kadın. Kalanların içi hala yarım yamalak ve ben onları hala bir başkasına kullanamıyorum. Öyle doldurmuştum ki o sıfatların içini ben, altında kaldım o koca yükün bitanem, sen beni terkederken. Hayatına bensiz devam edip belkide bi yerlerde hep beni ararken. Beni en çok üzen ise ben hala her gece seni düşünürken, bi başka bedende beni arıyor ihtimalinin sana verebileceği pişmanlık duygusundan haberdar olamamamdır. Neye yarar bunu bilmem, belki de çaresizliğimin soğuk zirvesidir. Belki de siktiriboktan hayatımın en ahmakça ihtimalidir, bile bile donmaktır belki de o soğuk zirvede. Bu bilemediklerimden, aklımı kemirenlerden günden güne. Hakkında bilmediğin bi yerde senden bahsediyorum, bu ne kadar acı. Hala bir yerlerde senden bahsedecek kudretim var. Bu kudret olmasa gerek, bilakis aşk da değil. Bu garip bir şey. Bu belkide bir kalbin son çırpınışları, artık tekleyen, terkeyleyen. Bu koca resmin tamamı aslında, uzaklaştıkça görünen göründükçe kah hayıflanan, kah siktiredilen. Bu unutulmak zorunda kalınan bir hikaye zihinlerde, kahramanlarından biri hikayesini baştan yazıyor, diğeri başka kollarda aynı hikayeleri okurken.

Kendi kalesine gol atan madam

Ben senin bir yanı felç olmuş hayatının, geri kalanıydım. Sen benim sağlam hayatımın felçli kısmı oldun. Ve olan oldu. Sen hayatının geri kalanını, bende felçli kısmını aldırdım. Sağlam hayatıma dönerken ben, felç olmuş vücuduna iyi bir doktor aradın sen. Semptomlar ortadaydı aslında. Seni senleyken tanıyamadım. Dolayısıyla bir tanı koyamadım. Uzaklaştıkça tanımaya başladım ve sana en uzak olduğum gün reçeteni yazdım, henüz almadığın, alınca okuyamayacağın, okusan bile hiçbir eczaneden bulamayacağın o ilaçları bir bir sıraladım. Hastalığınla baş başasın şimdi, yok kör umutlar için ortağın. Elindekiler sadece vücudun için gelecek sahte akbabaların. Kanlar içinde paylaşılırken bedenin, orgazm olan akbabaların attığı kahkahalar olacak cebindekilerin. Evet, hatalıydın, hatalarının toplamı mahkûmiyetin, mahkûmiyetinin sonucu esaretin oldu. Her şeyin bir bedeli vardı bizim hayatımızda ben bedelleri öderken sen hep ödülleri aldın. Haksız kazançları oldun hayatın, beyaz hayallerimi karaladın tüm bunlar yetmezmiş gibi tek tek naylon faturalar kestin hayallerime. Ve hatalıydım. Kaydırılmış bir cevap kâğıdıydın benim için. Doğruları biliyordum ama dikkatsizdim. Ne kadar doğru işaretlesem de sen benim anahtarımdın fakat ben hep yanlış kapıyı seçtim. Ben klasik duyguları yaşarken sen çoktan seçmeli aşklara yol aldın, şıklarda kayboldun. Kendi kalesine gol atan madam oldun. Yenildin. Ben göremedim seni ama göremediğim yerlerde de mahvoldun.

Son bir yıl

2 kadeh şarap, özenle hazırlanmış meyve tabağı, geç gelen '' baby alone '' , unutulmaya çalışılan bir sefil ve her geçen gün daha da zorlaşan hayat. İşte son bir yılın başlangıcı ve özeti bu ya da buna yakın... Binbir türlü badire, içinden çıkmak ne kadar da zor aslında bu yaşlarda ve bu şartlarda hayatın. Neyle uğraşacağını şaşırıyor insan. Aslında şaşıran da şaşırtan da insan. Önemli olan şaşkınlığı üzerinden atıp, Süper Mario oynar gibi sonuca ulaşıncaya kadar yılmamak. Tabi her şey istediğimiz gibi gitmeyecek, hatta oyuna çoğu zaman kaldığımız yerden bile devam edemeyeceğiz ve bazen oyundan sıkılacağız bilirsiniz eski zamanlardan. En kötüsü ise bütün çabalara rağmen çoğumuz o ''prensese'' de ulaşamayacak. Sanırım bu biraz şans. Prensesten kastettiğim tabiki bir prenses değil anlamışsınızdır o güzel bir gelecek. Herkesin istediği güzel bir gelecekten başka bir şey değil. Engeller çıkabiliyor tabi; para, okul, arkadaş, sevgili, sonu s ile biten herhangi bir sınav. Ama oyun ortada ve kurallar belli. İçinde bulunduğumuz şartlarda, ki oyunun tam ortasında olmakta cabası, kaçacak, sığınacak bir yer bulmamıza şans tanımıyor bu düzen. Para olmayınca olmuyor, yüzbinlerce kişinin yarıştırıldığı sınavlarda başarı elde etmek bu şartlarda zaten çok zor. Ve bir yerlerde ''dayınız'' yoksa, işiniz genellikle yazı-turaya kalıyor yüzde elli ihtimallerle yaşamaya devam ediyorsunuz.