Kendi kalesine gol atan madam

Ben senin bir yanı felç olmuş hayatının, geri kalanıydım. Sen benim sağlam hayatımın felçli kısmı oldun. Ve olan oldu. Sen hayatının geri kalanını, bende felçli kısmını aldırdım. Sağlam hayatıma dönerken ben, felç olmuş vücuduna iyi bir doktor aradın sen. Semptomlar ortadaydı aslında. Seni senleyken tanıyamadım. Dolayısıyla bir tanı koyamadım. Uzaklaştıkça tanımaya başladım ve sana en uzak olduğum gün reçeteni yazdım, henüz almadığın, alınca okuyamayacağın, okusan bile hiçbir eczaneden bulamayacağın o ilaçları bir bir sıraladım. Hastalığınla baş başasın şimdi, yok kör umutlar için ortağın. Elindekiler sadece vücudun için gelecek sahte akbabaların. Kanlar içinde paylaşılırken bedenin, orgazm olan akbabaların attığı kahkahalar olacak cebindekilerin. Evet, hatalıydın, hatalarının toplamı mahkûmiyetin, mahkûmiyetinin sonucu esaretin oldu. Her şeyin bir bedeli vardı bizim hayatımızda ben bedelleri öderken sen hep ödülleri aldın. Haksız kazançları oldun hayatın, beyaz hayallerimi karaladın tüm bunlar yetmezmiş gibi tek tek naylon faturalar kestin hayallerime. Ve hatalıydım. Kaydırılmış bir cevap kâğıdıydın benim için. Doğruları biliyordum ama dikkatsizdim. Ne kadar doğru işaretlesem de sen benim anahtarımdın fakat ben hep yanlış kapıyı seçtim. Ben klasik duyguları yaşarken sen çoktan seçmeli aşklara yol aldın, şıklarda kayboldun. Kendi kalesine gol atan madam oldun. Yenildin. Ben göremedim seni ama göremediğim yerlerde de mahvoldun.